Toen ik met Oog voor Anders begon, begon het eigenlijk heel overzichtelijk. Met één idee. Eén verhaal. En één onderwerp dat voor mij heel dichtbij stond: coeliakie.
Ik wilde iets maken waarin een kind zichzelf kon herkennen. Een verhaal dat liet zien wat het betekent als je niet zomaar alles kunt eten, maar zonder dat coeliakie het enige werd wat dat kind bijzonder maakte.
Zo ontstond mijn eerste boek. Maar ergens onderweg merkte ik dat het woord anders voor mij veel groter was dan dat ene onderwerp.
Want anders zijn zit niet altijd in iets wat je aan de buitenkant kunt zien. Het kan ook zitten in hoe een kind denkt. Hoe het leert. Hoe intens iets binnenkomt. Hoeveel uitdaging het nodig heeft. Of juist hoeveel behoefte er is aan duidelijkheid, rust of begrip.
En misschien is dat wel precies waarom Oog voor Anders steeds verder groeit.
Niet ieder kind heeft hetzelfde nodig
We proberen kinderen vaak langs dezelfde meetlat te leggen. Dezelfde opdrachten, dezelfde verwachtingen, hetzelfde tempo. Maar kinderen zijn nu eenmaal niet hetzelfde.
Het ene kind wordt blij van een eenvoudig werkblad en is daarna trots dat het klaar is. Een ander kind kijkt ernaar en weet binnen een paar seconden al wat de bedoeling is. Waar het ene kind behoefte heeft aan herhaling, heeft het andere juist iets nodig waar het even flink zijn hoofd over moet breken. Geen van beide is beter. Ze hebben alleen iets anders nodig.
En datzelfde geldt op zoveel meer gebieden. Voor een kind met coeliakie kan een kinderfeestje bijvoorbeeld helemaal niet zo vanzelfsprekend zijn als voor andere kinderen. Een ander kind loopt juist tegen dingen aan omdat het veel voelt, veel denkt of continu net een paar stappen verder lijkt te zijn. Het zijn heel verschillende situaties. Toch zit er voor mij iets gemeenschappelijks in. De behoefte om gezien te worden.
Daarom maak ik inmiddels meer dan boeken
Mijn hoofd zit eigenlijk voortdurend vol ideeën. Soms wordt zo'n idee een verhaal. Soms een spel. Soms kaartjes die een kind net dat beetje vertrouwen kunnen geven. En op dit moment werk ik bijvoorbeeld ook aan materialen waarin kinderen juist worden uitgedaagd om na te denken, puzzelen en ontdekken.
Niet omdat ieder product bij ieder kind moet passen. Juist niet. Ik wil dat er steeds meer te kiezen valt. Dat een ouder ergens naar kan kijken en kan denken: ja, dit past bij mijn kind.
Dat is voor mij uiteindelijk waar Oog voor Anders over gaat. Niet over één diagnose. Niet over één type kind. En inmiddels ook niet meer alleen over boeken. Maar over ruimte maken voor verschillen.
Anders hoeft niet opgelost te worden
Misschien is dit wel de gedachte die achter bijna alles zit wat ik maak. We zijn soms zo snel geneigd om te kijken naar wat een kind nog moet leren, waar het moeite mee heeft of waarin het afwijkt van wat gebruikelijk is. Terwijl anders zijn niet automatisch betekent dat er iets veranderd moet worden. Soms helpt het al enorm als iemand kijkt en zegt:
Ik zie wat jij nodig hebt.
En misschien kan een boek, spel of klein stukje materiaal daar zo nu en dan een beetje bij helpen. Dan is voor mij het doel bereikt.
Omdat anders niet minder is. Anders is waardevol.
Reactie plaatsen
Reacties